ays

As usual, hindi na naman ako nakatulog nang maaga. Kahit pa pagod na ang katawan ko, hindi pa rin paawat ang isip ko. Ang weird pa nito, kapag nakaupo ako, nararamdaman ko ang antok. Pero kapag humiga na ako, hindi naman ako makatulog.

Nung isang gabi, o madaling araw, nakapagsulat ako ng tula. Tagalog. Inilabas ko ang hinanakit. Nampucha! Depressed Mode: ON

Kagabi, hindi ulit ako makatulog kaya naisipan kong magbasa ng libro. Binuklat ko ulit ang "Satinless Longanisa" ni Bob Ong. At bigla kong naalala ang ka-weirduhan ko kaya binuksan ko ang laptop at nag-type. Doon ko napatunayan na hindi ako normal! Hehehe. #

Kinaumagahan, nagising ako sa tawag ni Kuya Lando, ang aking Supervisor to-be. Kailangan ko raw i-submit ang kopya ng Insurance Card ko dahil 'yun na lang ang hinihintay. Kahit pa inaantok ako, bumangon na at naligo. Inom muna siempre ng kape.

Nang ma-submit ko na, gumala ako sa city. Naisip kong magpagupit na. Naka-ilang balik ako bago maging finala ng desisyon ko. At nang pumasok ako sa salon, wala nang urungan. Wala namang malaking pinagbago. Ako pa rin, mga ilang taon ang nakalipas ang hitsura. I felt new and at the same time old. Saka na ang prueba!