ays

Natapos na rin ang puyatan, kabisaduhan, adjustment ng schedules para sa practices, pag-di-diet, kalituhan, pagiging hectic, pag-o-organize at kung anu-ano pa. Tinapos 'yan lahat noong Sept 9! Ang second and last playdate ng play namin.

Mahirap palang mag-artista pero enjoy ako. Ito ang isa sa mga gusto kong gawin. May challenge! Ibang-iba! Makulay! Basta, iba 'to!

Hindi ko 'to gusto dahil sa papalakpakan ka ng tao o dahil sa pupurihin ka nila. Sabi nga ni Ate Vita, at biruan na namin. "Nananalantay sa aming mga ugat ang dugong artista!" (Habang naka-unat ang kaliwang kamay at ang mga daliri sa naman kanan ay nakapilantik at kumakaway mula sa kabilang kamay patungo sa balikat. Malinaw ba?)

Noong grade 6 ako, isinulat ko sa year book namin "To ba an Artist". Iba sa karaniwang pangarap ng mga kaklase ko. Noon kasi, sumasayaw, tumutula, kumakanta, nag-drawing, sumusulat ng tula, at kung anu-ano pa ang ginagawa ko. Unti-unti na lang natigil 'yun nang mapunta ako sa high school. Mas inatupag ko kasi ang barkada at girlfriend. Mas nag-enjoy din ako sa college kaya tuluyan ko nang isinantabi 'yun. Ngayon ko lang ulit ginawa ang mga bagay na talagang gusto ko. Kaya siguro enjoy ako dito.

Sayang nga lang kasi wala akong na-perfect kahit isa sa mga talents na 'yan. Kung nag-focus siguro ako at sinubukang i-develop kahit ano sa mga 'yun, ako na sana ang mag-tuturo imbis na tuturuan.

Pero ang sarap pa rin ng feeling! Natural high! Isa kasi ako sa sumulat ng script ng play tapos umarte pa. One thing na bago para sa akin. Tapos succesful pa! Not to mention na medyo controversial din! Hehehehe.

I would definitely want to do it again. GUsto ko pang mahasa. Ang galing kasi ni Kuya Lando, a former PETA member. He has enabled us to take out our best. Damn! Comedy ang gusto kong gawin sa susunod! Hehehehe

Next week, simula ng Orientation namin sa school. Sana mababait ang mga kaklase ko. Sana maging okay. Sana makatikim... Hehehehe

ays

Galing 'to kay Kuya Paul, ginaya ko lang...

At dahil nga ginaya ko lang, ang buong Layer THREE ay hindi ko naiba. Naiwan ang mga sagot ni Kuya Paul. Hehehehee. Pero binago ko na kaya wala na sigurong reklamo!

LAYER ONE
-- Name: Edison, ays
-- Birth date: Feb 26, 1980
-- Birthplace: Valenzuela City
-- Current Location: At home, Bonn
-- Eye Color: Brown
-- Hair Color: Dark Brown
-- Height: 5'5"
-- Righty or Lefty: Righty
-- Zodiac Sign: Pisces
LAYER TWO
-- Your heritage: Chinese Mestizo
-- The shoes you wore today: bare foot
-- Your weakness: Leche flan
-- Your fears: Reptiles
-- Your perfect pizza: onions, paprika, mushroom, some meat and lots of cheese
-- Goal you'd like to achieve: To own a business
LAYER THREE
-- Your most overused phrase on IM/YM: Kidocs! (Mali ito!!! Hindi ko lang nabura. Akala tuloy ni Kuya Paul ginaya ko siya.) Wala akong overused phrases!!!
-- Your thoughts first waking up: "What am I going to do today?" (Kay Kuya Paul uli 'to) "Puede pa bang matulog ulit kahit ilang minuto lang?"
-- Your best physical feature: Shoulders... eyebags hehehe Wala po akong shoulders na katulad ni Kuya Paul... ays lang po! (eyes)
-- Your most missed memory: Jeddah, Saudi Arabia I've never been there. Sa Pinas siempre!!!
LAYER FOUR
-- Pepsi or Coke: Coke Vanilla
-- McDonald's or Burger King: Burger King
-- Single or group dates: Would I be given a date if I answer this question?
-- Adidas or Nike: Prefer another brand. It’s more comfy.
-- Lipton Ice Tea or Nestea: Egal
-- Chocolate or vanilla: Both
-- Cappuccino or coffee: Egal
LAYER FIVE
-- Smoke: paminsan-minsan
-- Cuss: Hell no! I fucking swear don’t do that damn thing!
-- Sing: I do.
-- Take a shower everyday: Of course.
-- Do you think you've been in love: Ja!
-- Want to go to college: I’m back!!!
-- Like(d) high school: Opo!
-- Want to get married: I still can’t imagine myself being married so soon. I’d like to though.
-- Believe in yourself: I sure do!
-- Get motion sickness: No!
-- Think you're attractive: Yes!
-- Think you're a health freak: NO!
-- Get along with your parent(s): It’s okay!
-- Like thunderstorms: Medyo!
-- Play an instrument: No! L

LAYER SIX
-- Drank alcohol: Yup!
-- Smoked: Yup!
-- Done a drug: Once.
-- Gone on a date: Not really.
-- Gone to the mall?: Actually missing it.
-- Eaten an entire box of Oreos?: Ja!
-- Eaten sushi: Yup!
-- Been on stage: Ja!
-- Been dumped: Ja

-- Gone skating: This Winter.
-- Made homemade cookies: Nope!
-- Dyed your hair: Yup!
-- Stolen anything: Yup!

ays

Orientation Day namin kanina sa school. Pero bago ako mag-kwento tungkol doon, i-kwe-kwento ko muna ang nangyari 'nung weekend. Dahil tapos na ang play (although may mga invitation at balak na i-tour 'to.), balik choir practice ako last Thursday and Friday. Dahil sa wala na rin kaming instrumentalist tulad ng TROPA choir, kailangan naming gumamit ng mp3 files. Buti na lang at binigyan ako ni Demy, Palawan Chamber Choir member, ng kopya ng mga software kung saan puede kong i-edit ang mga files.

Friday, medyo masama na ang pakiramdam ko dahil may kaunting sipon ako at ubo pero tumulong pa ako sa pag-aayos sa hall dahil may birthday party. At kahit pa masama talaga ang pakiramdam ko, nagtrabaho pa ako at nakipag-birthday party noong Sabado at tumulong pang mag-ligpit. Hehehe. Kaya pa naman kasi ng katawan ko kaya sige lang.

Tapos, nung Linggo, after ng simba, nakipag-meeting naman ang tatlong Koreans at isang German sa amin. Gusto kasing tulungan ng isang Korean social worker at dalawang paring Koreano ang mga kababyan natin doon, lalo na nag mga Pinay. Mahirap pala ang sitwasyon nila roon lalo na ang mga nakapangasawa ng Koreano kasi hindi maganda ang takbo ng Women's Rights doon. Isa na dun ang; kapag naghiwalay ang mag-asawa, walang karapatan ang babae sa lahat pati na sa mga anak nila kasi mas mataas ang status ng mga lalaki. Nahihirapan din ang mga Pinoy na nag-tra-trabaho roon kasi hindi maayos ang pagpapa-sueldo roon. Marami pa na-discussed noon at karamihan tungkol sa pamilya at grupo kaya wala akong imik doon. Ano ba ang malay ko dun? Representative lang naman ako ng youth. Anyways, mabuti na lang at may mga taong handang tumulong sa mga kababayan natin doon at mayroon ding mga Pilipino silang kasama. Sana maayos nila ang grupo nila para makatulong nang maaga.

After ng meeting na 'yan, derecho kami sa chiildren's party naman. Bundat na naman ako. Buti na lang hindi ako nag-di-diet. Enjoy din kasi puro inisan, tawanan, kwentuhan at kung anu-ano pa. Tumulong din ako sa pagliligpit kasi kaibigan ko ang mag-asawa. Doon na rin ako nakitulog sa kanila kasi pagod na kami.

Gusto ko na sanang umuwi nang maaga kanina pero nag-breakfast pa muna kami (Party left over). Tapos nagmadali akong umuwi. Naligo lang ako, nagbihis at nag-ayos ng gamit tapos derecho na sa school. On my way to school, ang weird ng feeling ko. Medyo kinakabahan nga ako eh. Ewan ko ba! Alam ko kasing mas marami ang Aleman dun kaya medyo uneasy ako.

Madami ngang mga puti sa klase. All in all, 70 lang kami sa course na 'yun. Iilan lang ang babae tapos lahat barako na. May ilan akong nakausap pero alam kong mahihirapan akong makipag-kaibigan sa kanila. Medyo suplado at mahiyain kasi ako sa una lalo na kapag wala talaga akong kakilala. Damn, ito ang weakness ko!

Medyo puno ang 2 weeks ko. May mga preparatory courses kasi kami. Sa English lang ako hindi takot. Pero sa Math... Taena!!! Bahala na si Batman!!!

Damn, I never knew that  I would have such a feeling. After the nervousness, came the uneasyness. I don't know what's to come.

Tapos ito pa! German ang medium kaya good luck talaga sa akin!!!

Abangan ang susunod na kabanata!

ays

We have just started our Orientation last Monday and... I can say everything just started well. The majority of the students are German. What else should be expected? The foreign students are just so few.

I must admit that I have isolated myself from the rest because, mainly perhaps, due to the lasck of confidence of being able to speak good German. Some have already started making friends pero ako suplado mode. Lone Ranger!!!

On the second day, I intended not to come because it's just an orientation for the Library but because I thought that I might find some new friends, I went there. What do you expect? I never found one.

On the third day... (sounds familiar!!!) On our Math Preparatory classes, I met someone from the Computer Science course. Okay naman, mabait. We hanged out together, ate lunch, lay on the campus ground to enjoy the sun etc. I was glad to know Patrick. Technically, he's the first German I met and honestly speaking, I would like us to be friends para naman hindi lang Pinoy at foreigners ang kaibigan ko. I was even flattered when he asked me if I was born here dahil okay naman raw ang German ko. He's the silent type, parang ako. (Maniniwala ba kayo?) Pero okay naman. 'Yun nga lang hindi kami magka-pareho ng course, Business Information System kasi ang sa akin.

Yesterday, I thought I heard the song "Bad Day"! I woke up late and missed my bus, so I hurried to school only to find out that our class was cancelled and the schedule were transfered to Thursday next week. Damn! 8.15 pa naman ng umaga 'yun! Sarado pa ang library kay ahindi ako makapag-internet. Cafeteria lang ang bukas. So, I just had a cup of Cappuccino and left. I saw some classmates, hindi rin nila alam na cancelled ang class namin.

I then went to the Philippine Embassy to renew my passport. Dahil nagmadali ako, nakalimutan ko ang luma kong passport which is kailangan ko. Naubos na rin ang 32 page passport nila kaya I have to take the 64 page pasport which means I have to pay €78 instead of €65. Naubos tuloy ang perang dapat kong i-deposit sa bangko.

I wnet home to get my passport and money. Mahabang viaje din 'yun! Kaya pag-uwi ko ng bahay, 'yun lang ang ginawa ko tapos umalis na ulit ako. Dahil nakita ako ni Consul, napilit niya akong magpa-register sa Absentee Voting List. Ayaw ko sana kasi, dadayain lang 'yan pag-uwi sa Pinas eh. Dahil magkakasama kami, napilit niya ako. Naiwan tuloy akong tren na hahabulin kong masakyan.

The rest of the day was okay but I'm so tired. Late na rin akong nakauwi dahil may mga inasikaso pa ako. Kaya naman late na naman akong nagising at na-late ako sa second day ng preparatory Math class namin. I tried looking for Patrick sa Lecture Hall para may kasama ako pero nakailang break na kami, hindi ko siya nakita. Hindi siguro pumasok. Lone Ranger tuloy uli ako ngayon.

Peste ang araw na 'to. Grabe ang Math! Kung anu-ano ang itinuro ng Professor na hindi ko alam kung saan galing. It's about Logic, Formulas, etc. etc. etc. na hindi ko namatandaan. Iba rin siguro ang paraan niya ng pagtuturo kaya mahirap intindihin. Although 'yung iba, sige pa sa pagtatanong. Pero ang alam ko, hindi lang ako ang nalilito. Okay pa nga 'yung first day, medyo may nakukuha pa ako. Pero Itong araw na 'to. Taena! Parang gusto ko na tuloy sumuko. Gusto ko nga sanang sumigaw at umiyak sa Hall. Hindi ko na alam kung itutuloy ko pa. Kaya lang kapag nag-drop ako, hindi ko na makukuha ulit ang perang ibinayad ko. Damn!

Let me just take this out....

Huuuwwwaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhh!!!!!

Just shoot me!!!

ays

I'm still adjusting to their system. And going back to school after five years has made it even harder for me. Hindi pa ako gaanong makasunod.

Class schedules should be downloaded from the net and many other important details are posted there. It's highly electronic and high tech. I can adjust to that for sure. What's bothering me more are my subjects. I really have to work twice as much as I used to.

The schedule isn't also so great! I must adjust my part time jobs to be able to still earn money and study at the same time. That would mean longer hours of stress.

Pero okay naman! May mga nakilala pa akong mga kaklase. Although hindi pa kami talaga laging magkakasama at magkakakilala, okay na rin kasi at least may mga makakasama na ako. Mukhang mababait naman sila. Sana nga.

I have a great quarter ahead of me. Tiyak busy na naman ako. Huwag lang sana akong ma-stressed. Lalo na't may mga nagbabalak na ulitin ang play namin by Nov or Dec. Medyo napapagod na nga ako, maisip ko lang ang schedule ko this quarter. Although enjoy ako kapag may ginagawa, siempre ayaw ko rin namang ma-stressed. Time Management ang kailangan. Haaayyy...

ays

Bakasyon muna ako. Holiday kasi sa Tuesday kaya wala na rin kaming pasok sa Monday. Mabuti naman at kahit paano, may pahinga ako. Medyo stressed na kasi ako dahil sa schedule sa school at sa mga klase. Wala pa nga, stressed na ako. Paano kaya kapag nagsimula na kami?

Nandito ngayon si Daddy sa bahay. Last week na kasi niya dito sa Germany dahil lilipat na siya sa Rome. Kanina nga kausap niya si Mommy, nagtatanong yata kung ano ang lagay ng bahay ko. Medyo mahina ang usapan nila, para namang hindi ko naririnig. Sabi niya, okay naman daw ang bahay kaysa dati. Mas maayos daw. Naku naman! Bahay ko na 'yun at saka wala naman akong bisita kaya okay lang kahit hindi laging presentable. Wala na akong oras para pagandahin pa ang bahay. Basta natitiran okay na!

Pero 'yung isang sinabi ni Daddy ang kina-kunot ng noo ko.

"Ayaw pa yatang mag-asawa!!!"