ays

Church
Sa Taizé, tatlong beses kayong pupunta sa church sa isang araw. May morning prayer ng 8:15 ng umaga bago ang breakfast, Midday prayer ng 12:20 bago ang lunch at Evening prayer ng 8:30 after ng dinner.
Ngayon lang ako nagdasal ng tatlong beses sa isang araw at sa loob pa ng simbahan. Hindi ko nga alam kung bakit hindi ako nasunog! Hehehe
Masarap magdasal sa loob ng simbahan ng Taizé, tahimik at hindi gaanong maliwanag. Relaxing and meditating siya. May kalakihan ito dahil na rin sa ginawang expansion. They want to accommodate as much people as they can kaya nila nilakihan ang simbahan.
Bawal ang mag-ingay sa loob ng simbahan. May mga volunteers na lalapit sa’yo at sasabihan ka ng; “Shhhhh…” Tahimik mo lang dapat kunin ang mga song booklets at readings sa may pintuan ng simbahan at kailangan mong ibalabal ang puting bandana sa balikat mo kapag naka-sleeveless ka.
Maganda ang altar! May mga squares na nakasalansan at may mga kandila sa loob ng bawat squares. Hindi ko nakunan ng litrato kasi hindi makukuha ng kamera ko dahil sa layo at kadiliman. Ilang ilaw lang ang nakabukas at puro kandila na ang ilaw kasi doon.
Ganyan ang makikita mo sa unahan kaya naman okay lang na sumalampak ka sa sahig habang nagdarasal. Wala kasing upuan doon, uupo lang kayo sa sahig na may manipis na carpet. Comfortable naman ang feeling kaya okay lang. Para ka nga talagang nag-me-meditate.
 
Chants
Sa ganda ng ambience sa loob talagang gugustuhin mong mag-stay. Lalo na kapag narinig mo na ang mga chants ng Taizé. Iba’t-ibang languages ang kinakanta pero masasabayan mo sila dahil sa dali ng melodia. Uulit-ulitin n’yo lang naman ang kanta kaya madaling sabayan, saka may kopya kaya hindi ka mahuhuli.
May favorite nga akong kanta sa bawat language eh. Behüte mich, Gott (German); El alma que anda en amor (Spanish); Apostle’s Creed (English) at Wyslawiajcie Pana (Polski). Kaya nga ako bumuli ng mga cd’s at song book eh. Ang gaganda kasi! Napaka-relaxing at magaganda ang laman ng bawat kanta. Kaya nga hindi maalis sa isip ko eh. Palagi siyang tumutugtog sa utak ko at gumigising akong iyon ang kanta na nasa isipan.
Isa sa nakakatuwa at nakabibigla sa mga songs dito ay ang Tagalog translations ng tatlong kanta. Hindi ito kinanta, nakita ko lang ito sa songbook. May nagsabi sa akin na kaya mayroong Tagalog translation ay dahil sa WYD sa Manila. Sa tatlong Tagalog translation, may isang pang Cebuano. Okay, di ba?
Wala talagang choir ang simbahan, may mga practice lang ng mga kanta tuwing alas-dos ng tanghali araw-araw. Sumali ako sa practice at sinabi nga ng babaeng nagtuturo, para raw alam na naming lahat ang kanta. Hindi kami nahirapan sa pag-ble-blend at pag-vo-voicing. Napakalamig ng pagkanta namin at parang isang grupo na kami na matagal nang nag-e-ensayo. Siguro isang magic ‘yun o dahil sa Holy Spirit. Hindi ko alam kung ano ang ginagamit nilang intrumento. May organ sa simbahan pero madalas, ang maririnig mo lang ay isang string instrument na para bang harp. Kaya nga siguro parang heavenly ang tugtog, sasabayan pa ng heavenly voices ng tao.
 
Prayers
Tuwing Midday prayer, makakatanggap ng Eucharist. Ito ang apat na araw na sunud-sunod akong tumanggap ng komunyon. Buti nga hindi napaso ang dila ko eh. J
Tuwing Viernes naman ng gabi, puede kayong magdasal sa harap, paikot sa krus na inihiga nila. Maraming tao ang nakapila para magdasal dito, nakipila rin ako at nagdasal. Habang nagdarasal kayo, nagkakantahan naman ang iba na lalaong nagbibigay ng solemnity sa paligid.
Tuwing pagkatapos ng evening prayer, puede kang magpa-bless kay Bro. Roger, ang founder ng Taizé. Marami rin ang nakapila para magpa-bless. At siempre, hindi ako nawala sa pagpila.
Tuwing Sabado naman, bibigyan kayo ng kandila na sisindihan n’yo sa last part ng prayer to symbolize the light of Easter. Napakagandang tingnan ng paligid na napupuno ng liwanag galing sa mga libong kandila sa loob ng simbahan. Nagliliwanag ang paligid at napupuno ng kagaanan ng loob. Siguro, nakakagaan ng loob na makita ang mga liwanag na dala ang bawat isa habang nagkakantahan. Napakagandang pagmasdan ng mga apoy ng kandila habang ito’y nagsasayawan sa saliw ng mga awitin sa loob ng simbahan.
Hindi ko maipaliwanag, pero sa tingin ko, ang liwanag ay nakapagbibigay ng lakas ng loob sa mga tao doon kaya ganoon na lamang ang pakiramdam.
Tuwing lingo ay misa. At gaya ng mga nakaraang araw, maganda pa rin ang ambience ng simbahan at masarap pa ring sabayan ang awitin. Dito ako nakaramdam ng lungkot dahil ito ang huling araw namin, at ayaw ko pang umuwi.
 
Lake
Sa ibaba ng hill, may man-made falls and lake. This is the place where no one is really allowed to make noises. Sobrang tahimik talaga kaya rinig mo ang lagaslas ng tubig. You’ll enjoy the place’s tranquility and the time to reflect and meditate.
Puede kang umupo sa may batuhan at isawsaw ang paa mo sa umaagos na tubig. Ang sarap ng feeling ng malamig na tubig na umaagos sa paano. Nakaka-relax.
Puede ka ring humiga sa may damuhan malapit sa lake o sa damuhan malapit sa mga puno at magpahinga. ‘Yan ang ginawa ko. Hindi ko na inintindi kung madumi ba ang damo o kung may insekto mang gumapang sa akin. Basta masarap ang pakiramdam nang paghiga sa damuhan at ramdam mo ang lupa habang nakikita mo ang mga sanga’t dahon na sumasayaw sa ihip ng hangin kasabay ng pagdaan ng mga puting ulap sa bughaw na kalangitan.
May tulay sa may lake, maganda ang simbolo ng tulay para sa akin. Isa ito sa mga naging subjects ng mga kinuha kong litrato. Hindi lang kasi daan ang tulay para sa akin. Isa itong tulong para hindi ka mabasa ng tubig, para hindi mo na kailangan pang lumangoy o mamangka. Para itong kamay na inaabot mula sa isang pampang patungo sa kabila. Isa itong simbolo ng pagkakaunawaan, pagkakaibigan at ng kapayapaan.
 
Wanting to stay
Dito ako laging humihiwalay sa mga kasama ko, sa may lake. Lagi nga nila akong hinahanap dahil nawawala raw ako sa tabi nila. Lumalayo kasi ako dahil gusto kong mag-muni-muni. Mag-esep-esep. Hanapin ang sarili at alamin kung saan patutungo.
May nakita nga akong isang lugar na magandang tigilan. Isa itong punong masanga. Ang mga sanga nito ay nakahilig sa may lake at may bangko na nakapatong dito. Dahil sa mga dahon ng puno, hindi ka gaanong kita kaya sarili mo ang lugar. Ito ang spot ko at dito ako naglagi.  
Matagal ko nang gustong gawin ito kaya lang hindi ako makahanap ng lugar na hindi magugulo ang utak ko. Dito kasi, parang nabawasan ang load ng isip ko. Walang problema... walang inaalala... fresh ang utak ko.
Mula kasi nang guluhin ako sa Pinas at mapadpad dito sa Alemanya, hindi ko na alam kung paano hahanapin ang daan ko. Hindi ko na alam kung paano ito sisimulan. Kahit pa dalawang taon na ang nakararaan, hindi pa rin ako tuluyang makabangon.
Kulang ang oras ko para tuluyang hanapin ang sarili ko sa Taizé. Maigsi ang panahon na inilagi ko roon kaya gusto ko pang bumalik at nang makapag-isip pa nang malalim at mabuti.
Minsan, tinitingnan ko ang mga kinuha kong litrato at saka sinasabayan ng patugtog ng cd ng Taizé para ma-relax. Pero dahil sa dami ng trabaho namin para sa youth, hindi ako makapag-isip nang maayos.
Noong huling araw namin, nalungkot ako. Ayaw ko pang umuwi dahil hindi ko pa nasasagot ang mga tanong ko. Habang kinakanta ang “Behüte mich, Gott“ sa simbahan noong linggo (huling araw namin), naiyak ako. Hindi lang sa ayaw ko pang umuwi kundi sa lyrics ng kanta...
Behüte mich, Gott, ich vertraue dir. Du zeigst mir den Weg zum Leben. Bei dir ist Freude, Freude in Fühle.
Keep me, O God, for I trust in You. You show me the path of life. With you there is fullness of joy.
Hinahanap ko kasi ang daan kung saan ako patutungo. At hindi ko nahanap ang sagot sa paglagi ko sa Taizé. Kaya nang kinanta ito, hindi ko napigilang lumuha. Pagod na kasi ako sa kalalakad at hindi ko alam kung saan patungo ang daang tinatahak ko. Hindi ko rin alam kung gaano pa kalayo. Minsan, gusto ko nang bumalik. Pero malayo na ang narating ko, gusto ko nang ituloy pero napanghihinahan ako ng loob minsan.
Pero sa tuwing kinakanta ko ito, nagkaka-lakas ako ng loob. Nawawala ang pagod at itinutuloy ko ang paglakad. Patuloy na nagtitiwala na tama ang daang aking tinatahak at hindi ako mawawala.

(To be concluded...)

pics from my friends

http://m3rv.blogs.friendster.com/photos/taiz_france_2005/

http://djdavid.blogs.friendster.com/photos/taize2005/

http://djdavid.blogs.friendster.com/photos/taizefrance/

ays

Pinoy friends

Sa Oyak namin nakilala ang limang Pinoy volunteers na galing talagang Pinas. Naghanap daw ang Taizé ng volunteers at nagpasa sila ng application through their diocese. Siempre, kailangan na may recommendations ng parish priests and bishops nila. Kailangan din na active sila sa kanilang mga parishes. Ilang interview ang nilusutan nila at talaga namang pinili sila nang husto dahil sa lima lang silang nakuha gayung marami ang nag-apply.

Ang nakakatuwa pa, ang nag-interview sa kanila ay ‘yung nakilala naming organizer ng Philippine Delegation from CBCP. Small world talaga at makikita mo ang connection namin, parang friendster! :D

Ikinuwento nga nila na hindi sila magkakakila-kilala dahil sa iba’t-ibang parte ng Pinas sila galing. Hindi pa nga raw sila sinundo mula Paris. Binigyan lang sila ng instructions ng CBCP kung paano sila makapupunta ng Taizé. Nagulat nga raw ang mga taga-Taizé at nakapunta sila ng Taizé nang hindi nawala. Aba! Pinoy yata sila! Hehehe :D

Natutuwa nga raw sa kanila ang mga kasamahan nila dahil sa marunong silang mag-trabaho. Pinoy yata sila! Hehehe.

Niloloko ko nga sila eh! Sabi ko, Pinoy ang may pakan ng Oyak. Kung babaligtarin kasi ang Oyak... KAYO! Pero sabi nila, wala raw Tagalog na term na ginamit sa Taizé dahil walang brother na Pinoy, puwera na lang daw kung papasok ako bilang brother! Nakupow! Nag-back fire sa akin ang biro! hehehe

Oyak

Ito lang ang lugar sa Taizé kung saan ka puedeng mag-ingay, uminom, sumayaw at kumanta. Oyak is situated across the street near the entrance along the parking lot and dormitory tents. May maliit na sari-sari store pero hindi naman kumpleto. Pero okay na kasi may mabibili kang toothbrush na madalas makalimutan ng mga nagpupunta roon. Mayroon ding mineral water at softdrinks na mura mong mabibili. May ice cream, pizza at iba pang snacks.

Dito ka may makikilalang mga bagong kaibigan dahil ito ang tambayan after ng evening prayer. Para siyang isang malaking party, sandali nga lang dahil lights off nab ago mag-alas-dose.

Sa likod ng Oyak, may mga tent at upuan para sa mga taong gustong magsayawan, magkantahan at magkwentuhan. ‘Yung iba, may dalang gitara kaya jamming kayo doon.

Si joey, ‘yung isang pinoy na nakilala namin, humiram ng gitara at siya ang guitar man namin noong huling gabi namin. Okay ang jamming namin, pinalibutan nga kami ng mga tao at nakikanta sa amin. Kumanta rin kami ng mga Tagalog na nagustuhan naman nila. ‘Yung kantang “Kung mawawala ka”, itinuro nga ng mga pinoy volunteers sa mga kasama nila dahil nagustuhan nila ito. ’Yung isang German volunteer nga, alam niya ang lyrics. Kasbisado. Okay, di ba?

Mayroon silang game sa Oyak, kissing game. Hindi naman talaga kayo maghahalikan, smuck lang. Pero kung trip ninyo, walang pipigil. May isang malaking bilog ng mga magkakahawak-kamay na tao at sa loob ng bilog, may mga taong umiikot para maghanap ng hahalikan. Magbibigay ng bato ang nasa loob ng bilog at kapag tinanggap ang bato, they can kiss that person.

Ito ang kwento ko. Sa unang gabi namin, may kissing game at sumali kami siempre. May mga umaaligid sa akin... tinitingnan ako... tinititigan... pero walang nagbigay ng bato. Okay na sana kaya lang... mga lalaki sila. Bwehehehehe. Akala yata bebot ako, naka-pony tail kasi ako eh. Umalis na lang ako ng bilog at naghanap ng ibang mga makakasama, kaya nakikanta na lang ako sa isang grupo.

The next evening, may kissing game ulit. Siempre Sali uli kami! Aba, baka may magbigay na sa akin ng bato! Pagkakataon ko na! Nang, nag-iikutan na sila, may nagbigay sa akin ng bato. Nagulat ako. Napatingin ako sa kanya... at tumingin din siya sa akin. Nagtinginan kami. Hindi ko alam ang gagawin ko. Nagtinginan din ang mga katabi ko. I broke the silence and I said, “Hey! I’m a guy!” Nagtawanan ang mga katabi namin. Nag-sorry siya at lumakad na.

Nakita iyon ng mga kasama ko at nagtawanan. Umalis ako sa bilog at nakitang nagtatawanan ang mga kasama ko. Naalala ko na hindi ko pala naitali ang buhok ko. Napagkamalan siguro akong bebot kasi may kadiliman sa lugar na ’yun.

Hindi ko gustong siraan ang Taizé. Gusto ko yata ‘yung lugar na iyon at nirerespeto ko ang pagka-sagrado ng mga gawain doon. Pero hindi mo maaalis na may mangyaring iba doon. Because not all people who spend their days there are in for the spirituality of the activities; siempre, marami rin sa kanila ang naghahanap ng prospective partners at ‘yung iba, sex.

Sa Oyak, magkakakila-kila ang mga tao at dahil sa gabi na, may chance silang pumunta sa ilang madidilim na lugar doon at gumawa ng kung ano. Kahit pa may mga bantay na rumoronda, madali namang makatakas. Sinabi nga sa amin ng isang Pinoy volunteer na may nakikita silang mga gamit na condom sa basurahan.

I must admit na sa dami ng mga nandoon at sa yummy ba naman nila, talagang maiisip mong mag-take advantage. Para kang namimili sa turo-turo dahil mula sa iba’t-ibang parte ng mundo ang mga pumupunta roon.

Nakow! Buti na lang at malakas ang pagtitimpi ko! I have my eyes for some Spanish kasi. Ewan ko ba, trip ko ang mga Spanish. Tapos may mga cute and sweet type rin na mostly taga-Europe. Ang kikinis pa man din at maganda ang katawan. May nasilip kasi ako nang hindi sinasadya eh. Nakapaglaway tuloy ng ’di oras. Paano ba naman naka-underwear lang tapos bukas ang pinto. Shit! Hehehe.

Pero hanggang tingin lang ako, ayaw kong haluan ng kagaguhan ang pagpunta ko doon. Mas gusto kong hanapin ang sarili ko kaysa hanapin ang puedeng kalaro ko. Peksman!

Postscript

Currently listening to: chants from taizé
Currently feeling: sad

ays

i'm back!!!

after the taizé trip, the fiesta and the world youth day; ito na naman ako. marami akong na-miss at marami rin akong mga kwento kaya lang iisa-isahin ko muna. installment kung baga.

natapos ko na ang taizé entry ko na sa sobrang ka-busy-han ay inabutan ng pagkamatay ni bro. roger. nakakalungkot naman.

may kwento ako tungkol sa fiesta na in-organized namin last 13 august for the "days of encounter" for the world youth day na talaga namang hitik na hitik sa biyaya!!! abangan n'yo ang kwento ko pati na rin ang mga pics namin.

isusunod ko ang mga rants and raves sa nakaraang world youth day dito sa cologne. exciting ito at may halong saya at inis. kaya abangan n'yo rin 'yun!

okay sana ang lahat kaya lang bago mag-fiesta, sinulatan ako ng immigration telling me that they are intending to deny my application for an extension of residence permit and threatening me to be deported! isinabay pa nila kung kailan ang dami-daming mga gawain. taena!

ang nagpabagabag sa akin ay ang pag-bakasyon ng kilala naming lawyer kaya naman hindi ko naasikaso. kinailangan ko pang humanap ng iba para maayos lang 'to. ngayon, hinihintay ko pa ang resulta nito. at inaalala ko rin ang gagastusin ko. hay naku! tulungan nawa ako!

pagod at stress ang inabot namin mula sa preparation ng fiesta hanggang sa world youth day! nabawasan nga ako ng timbang kasi dyeta kami sa pag-kain. idagdag pa ang kunsume sa mga bata! pagkatapos ng wyd, akala ko okay na at makakapag-pahinga na ako kaya lang may sayaw pa pala kami mamayang gabi para sa concert ng palwan chamber choir. kaya puyat at pagod pa rin. pero okay naman kasi medyo lumiit ang tiyan ko na ma-e-expose mamaya. hehehe. kaya nga lang, naiilang ako sa t-back na suot ko ngayon. parang may nakapasak sa puwet ko. ano ba 'yan! kailangan kasi naming mag-sout nito para sa tahitian. buti nga tutugtog lang ako sa igorot.

hopefully by next week, makapag-rest na ako kasi naman pagod na talaga ako. tapos marami pang iniintindi. i'll be posting my kwento next week. sana pati pics ma-i-share ko na rin.

Currently feeling: stressed

ays

galing 'to kay don. sagutin ko raw. okay, sige. ito na ang sagot ko.

Seven things I like the most:
1) BOSS shoes (so comfy and stylish)
2) coffee
3) jazz
5) porn
6) summer
7) net

5 movies I’ve seen recently:
1. Under the Tuscan Sun
2. Little Black Book
3. The Others
4. No Ordinary Love
5. XXX

Seven important things in my room:
1) CD’s
2) notebook
3) DVD player
4) CD player
5) TV
6) telephone
7) clock

5 nice things that happened to me lately:
1. world youth day 2005
2. successful Fiesta organization
3. taizé
4. met new friends
5. knew myself more

Seven random thoughts on things:
1) I’m sad.
2) I need love.
3) My future???
4) I still need some rest.
5) I miss my old self.
6) I need a map! I think I’m lost.
7) Gimik! Anyone?