ays

sobrang aga naming nagising last sunday. dst na kasi kaya one hour earlier kami lahat nagsi-gisingan. big event 'yun kaya naman nagpapogi ako nang husto! aba, kailangan angat ako! hehehe. naligo akong maigi, kinuskos kong mabuti ang katawan ko at sinabon nang todo. nangalahati ang lalagyan ng gel ko sa inilagay ko sa buhok ko at talaga namang para akong bote ng pabango sa bango ko. hehehe. ang guapo ko! 'yan ang tingin ko sa salamin. naka-amerkana ako at neck tie pa! mukhang eksekutib lalo na't plantsado ang buhok ko at tinalian pa para hindi ako mukhang busabos.

alas-nueve ng umaga, wala pa akong almusal pero kailangan nang bumirit. nagpraktis kaming lahat para siguradong walang sablay. sige sa hallellujah! dapat walang mali at mapapahiya kami sa dami ng bisita. kaunti lang ang kinain ko dahil mahirap kumanta nang puno ang tiyan. grabe! this is it! sabi ko.

pagdating sa simbahan, may mga tao na. hindi lang pinoy, may mga puti rin. kinabahan na ang karamihan kaya naman nagdasal na! hanggang sa sumenyas na si father. sige at bumirit na ng hallellujah! ipinagmamalaki ko na naging succesful ang kanta namin sa buong misa. kahit pa na may nagkamali, hindi naman nahalata ng mga tao dahil hindi nila alam kung ano ang tama. pero medyo nakakainis din, hindi ko na lang pinansin at dapat magpakabait, nasa simbahan eh!

natapos rin kami at nakaraos! maraming nasiyahan sa kanta namin. pati na rin ang mga bisitang poreyner, tuwang-tuwa. sabi ko nga sa kanila, hallellujah syndrome ang tawag dun. na-infect na lahat. ang choir nga kumakanta ng ibang kanta sa tono ng hallellujah. na-praning na!

nabawasan na ang pressure at activity pero may mga nakahilera pa rin na youth-related. whew! enjoy talaga! i hope lahat maging succesful.

now, i can say... i'm too busy for LOVE! SEX PUEDE PA! HEHEHE

Currently feeling: jubilant